Biraz empati lütfen...

Biraz empati

Son günlerde ülkemizde yaşanan olaylardan etkilenmemek mümkün değil. Ben "biraz empati" diyorum  bütün bu yaşanan olayların sonucunda..

Vikipedi'den empati sözcüğünün anlamını olduğu gibi aktarıyorum: 

."Empati veya eşduyum, bir başkasının duygularını, içinde bulunduğu durum ya da davranışlarındaki motivasyonu anlamak ve içselleştirmek demektir. Kendi duygularını başka nesnelere yansıtmak anlamında da kullanılır. Empatinin zıt anlamlısı antipatidir.
Bebekler üzerinde yapılan incelemelere göre, doğuştan empati yeteneğimiz yüksek olmakla birlikte, uygun şartlarda hızla kaybedilebilen bir yetenektir. Empati yeteneğini sonradan kazanabilmenin yolu: açık uçlu sorular sormak, yavaş hareket etmek ve yorumda bulunmak, hızlı yargılara varmaktan kaçınmak, kendi davranış ve düşüncelerimizi anlamaya çalışmak, geçmişten ders almak, olayları akışına bırakmak ve kendimiz ve karşımızdakilerin davranışları için belli sınırlar oluşturmaktır.
Olumlu amaçlar için kullanıldığında işbirliği, üretkenlik, refah ve mutluluğu arttıran bu yetenek, kötü amaçlar için kullanıldığında manipülasyonculuk şeklini alır.
Empati, bir insanın, kendisini karşısındaki insanın yerine koyarak onun duygularını ve düşüncelerini doğru olarak anlamasıdır. Empati sayesinde insan ilişkileri gelişir. İnsanlar arasındaki kavgalar azalır ve zamanla yok olur. 

Gördüğünüz gibi bebekken hepimizde var olan bu duygu, sonrasında hızla azalabiliyormuş.. Peki ama nasıl ? Egonun yükselmesi ile, elde edilen güç ile elbette..

Eğer elinize şu ya da bu şekilde geçen bir güç varsa, maddi olarak yeterli durumdaysanız, emrinizde yüzlerce insan varsa ve o insanlar gözünüzün içine bakıyorsa, dahası sizden korkuyorlarsa ve egonuz yüksekse, empati kuramazsınız karşınızdakiyle!.. Oysa hayatın temel kuralı değişimdir. Hiç bir şey bulunduğu gibi kalmaz, yarın çok başka bir güne uyanabilirsiniz. İşte ego da burada devreye girerek negatif değişimlerin olabileceğine inanmanızı engeller..Sanki bütün o gücünüz, o ihtişamınız hep aynı kalacak sanırsınız.. Yanılırsınız..

Biraz empati lütfen.. İnsanlar istedikleri gibi düşünebilsinler. İnsanlar birilerine hakaret ederken kendisini karşısındakinin yerine bir an için bile olsa koyabilsinler.. Ellerinde güç anlamına gelen bazı enstrümanlar olanlar, güçsüz gördükleri diğerlerine baskı yapmasınlar... Çünkü güçsüz görünüp önemsenmeyen insanların da bir dayanma noktası vardır..

Egosu yüksek olan insanlar, karşısındakini asla dinlemez, eleştirileri asla kabul etmezler.. Kendisine olumlu yaklaşarak öneri götürenleri bile hoş karşılamaz, hatta onları da aşağılamanın bir yolunu bulurlar.. Tarih, bu tip insanların acıklı öyküleriyle doludur.. Lider olabilen diğerleriyse empati kurmayı en iyi şekilde başaranlar olmuştur hep.. Hatta sadece insanlarla değil; doğayla, bitkilerle, hayvanlarla bile empati kurabilen yüce gönüllü insan öyküleri bilinir.. Bu öykülerin kahramanları, gönüllerdeki yerlerini hep korurlar yıllar, yüzyıllar bile geçse..

Birbirimize karşı kin duymadan, kimsenin kimseye hükümdar olmadığı aydınlık günlerde yaşamayı kim istemez? Büyük şair Nazım Hikmet'in 50. ölüm yıl dönümünde milyonlarca insanın diline dolanan o ünlü şiiriyle bitirmek istiyorum sözlerimi:

" Bir ağaç gibi tek ve hür

                  ve bir orman gibi kardeşçesine,

   Bu memleket bizim.. "